تاريخ خاقان روزگار درين منزل شريف * از روى صدق مأمن خيرى بنا نهاد جستم ز پير عقل چو ز اتمام بانيش * عبد العزيز خان زمانش جواب داد فوت مولانا شيدا قدّس سرّه مولانا شيدا كه از فضلاى زمان و ظرفاى دوران بود جهت فوت خود در اوقات بيمارى گفته : « ع » مُرد شيداى دردمند حزين در آن سال قضا مهلت حيات او داد . بعد از گذشتن پنج سال عقاب اجل چنان به زير پنجه گرفت كه حواس پنجگانهء او هر يك معطل و بر جا ماند . همان مصراع مشار اليه زيادتى حرف « ها » تاريخ گرديد . تاريخ فوت مولانا مير على كاتب قدّس سرّه مولانا مير على كاتب ، اصل او از ولايت هرات جنّت صفات امّا نهال حديقهء حياتش از آب و هواى مشهد مقدس نشو و نما يافته در تركيب‌بندى خط از مفرد تا مركب ، شاگرد زين الدين محمود كاتب بود . در خدمت او چوب قلم از سر كرده و همچون نى از خامه كمر فرمان‌بردارى بر ميان بسته . گويند در اندك فرصت سواد خطهء خط را به دستيارى نيزهء قلم از خطهء فرمان او بيرون نكردند . خصوصا خط نسخ تعليق را چنان نوشت كه كتّاب زمان از حيرت سر خامهء انگشت را به گزلك دندان قطع مىكردند . در تاريخ نهصد و بيست و پنج به واسطهء انقلاب زمان از خراسان به ماوراء النهر آمده . به رسم الخط سر خط تعليم اهل روزگار گرديد . در تاريخ 951 كرام الكاتبين روزنامهء حياتش را به توقيع ممات رسانيد . در ولايت فاخرهء بخارا در جوار مزار فيض آثار حضرت شيخ سيف الدين باخرزى كه مشهورند به خواجهء فتح آباد مدفون گشت . ميرزا بيك ديوان بيگى كه از ظرفاى زمان بود تاريخ فوت مولانا را به خامهء ياقوت رقم و به قلم مانى شيم چنين رقم كرده .